قرن ۱ – کالیگا: همین کفش را رومیان استعمال میکردند که تراز زیری آن از چمی دشوار و محکم ساخته شده بود و خط مش آن چرمی به نسبت لطیفتر و رشته رشته داشت. قرن ۱۵ – پولاین: در مملکت لهستان در قرن ۱۴-۱۵ مورد به کارگیری قرار میگرفته و زنان مردان طبقه احاطه از آن نمایندگی کتونی اسیکس در تهران استقبال زیادی میکردند. کفش اثر گذاری زیادی از محیط اطرافش میگیرد. یونان باستان- بوسکین: این کفش که از پارچه یا چرم ساخته می شد تا بالای زانو میرسید و به طور کلی انگشتان پا در در بین بندهای آن حفظ میشد. قرن ۱۴- کراکوف: این کفش نوک تیز از چرم ساخته شده که دوستداشتنی عمده مردان و زنان در قرن ۱۴ بوده است. قرن نوزدهم، قرن تمامی گیر شدن مد بود. گویا کلیه متوجه شدند که برای کار و عمل باید کفشهای راحتی به پا داشته باشند. آنگاه از آن، مردم که دیگر به دنبال تساوی و برابری بودند پاشنههای بلند را حذف کردند و همگی کفشها از لحاظ ارتفاع یک شکل شد. سال ۱۵۵۰- ساباتن: جزئی از یک زره جنگی است که در نصیب جلو پهن هست و تنها شوالیهها آن را میپوشیدند، زیرا راه رفتن با آنان دوچندان طاقت فرسا است. همین گیوه خودمان کفش محکمی میباشد که خیلی خنک میباشد و پا از لای درزهایش به راحتی نفس میکشد مردم ژاپن هم حیاتی ساقههای برنج، برای خودشان کفش صحیح می‌نمایند تا بتوانند موقع عمل در مزرعه برنج سهل وآسان باشند. به جای حریر نیز از چرم رنگی به کارگیری کردند که به نظرشان دوچندان زیبا بود. از آن به بعد از آن کفش هم درون صنعتهای دیگر شد. برای نمونه کفش مردم آلاسکا حیاتی عربها فرق داراست حتی آن گاه از ظهور اسلام چون مسلمانان عقیده دارند پیش از ورود به مسجد می بایست کفشهایشان را دربیاورند. هنوز نیز در خیلی از کشورها مردمان به برهان گرمی هوا، پابرهنه رویه میروند، نظیر هندیها، بنگالها یا مردمان اوگاندا. در واقعی نوعی کفش گشوده بود که بیشتر مردمان یونان از آن به کارگیری میکردند.

ایندکسر